سایت خبرکاو

جستجوگر هوشمند اخبار و مطالب فناوری

اولین فرودگر ماه شرکت Intuitive Machines نیز با پیشرانه ایمن تر و ارزان تر به سبک موشکی به کار خود ادامه داد.

اولین فرودگر ماه شرکت Intuitive Machines امروز پس از گذراندن هفت روز در ماه، به طور رسمی برق خود را از دست داد . این فرودگر به دلیل اینکه اولین سخت افزار آمریکایی بود که از سال 1972 به سطح ماه رسید و اولین فضاپیمای ساخت خصوصی بود که روی ماه فرود آمد، تاریخ ساز شد. اما فرودگر که اودیسه نام دارد، به دلیل دیگری در خاطر خواهد ماند: ...

اولین فرودگر ماه شرکت Intuitive Machines امروز پس از گذراندن هفت روز در ماه، به طور رسمی برق خود را از دست داد . این فرودگر به دلیل اینکه اولین سخت افزار آمریکایی بود که از سال 1972 به سطح ماه رسید و اولین فضاپیمای ساخت خصوصی بود که روی ماه فرود آمد، تاریخ ساز شد. اما فرودگر که اودیسه نام دارد، به دلیل دیگری در خاطر خواهد ماند: سیستم پیشرانش.

این پیشرانه که از ترکیبی از اکسیژن مایع برودتی و متان مایع استفاده می‌کند، می‌تواند قابلیت‌های جدیدی را در فضا باز کند و ماموریت‌های آتی توسط سایر ارائه‌دهندگان تجاری را از بین ببرد.

قبل از مأموریت IM-1 شرکت Intuitive Machines، هیچ فرودگر هرگز از این ترکیب پیشران استفاده نکرده بود. اگر آشنا به نظر می رسند، به این دلیل است که در موتورهای موشکی با کارایی بالا، مانند رپتور اسپیس ایکس، BE-4 بلو اوریجین و Aeon R از Relativity Space استفاده می شوند.

اما فرودگرها - و بیشتر فضاپیماهای امروزی - از پیشران های "قابل ذخیره سازی در فضا" یا پیشران هایپرگولیک مانند هیدرازین یا تتروکسید نیتروژن استفاده می کنند که می توانند به صورت غیرفعال ذخیره شوند اما بسیار سمی هستند. در مقابل، "کرایوژن ها" کارآمدتر، انرژی بالاتر و به طور قابل توجهی کمتر خطرناک هستند، اما آنها باید به طور فعال تا دمای بسیار بسیار پایین خنک شوند.

این چند چالش منحصر به فرد را به همراه دارد. از آنجایی که سوخت ها باید بسیار سرد نگه داشته شوند، آنها را فقط می توان قبل از بلند کردن برای مدت زمان بسیار کوتاهی ذخیره کرد. برای حل این مشکل، Intuitive Machines و SpaceX شروع به سوخت رسانی به موتور VR900 فرودگر کلاس Nova-C (که توسط IM ساخته شده بود) تنها سه ساعت قبل از بلند شدن، زمانی که موشک روی سکوی پرتاب قرار داشت و فضاپیما از قبل در داخل آن قرار داشت، کردند. فیرینگ بار. این چیزی جز معمولی است.

بیل گرستن مایر، معاون ساخت و قابلیت اطمینان پرواز اسپیس ایکس، طی یک کنفرانس مطبوعاتی در 13 فوریه گفت: این بسیار غیرعادی است که اسپیس ایکس مجبور شد قابلیت های کاملاً جدیدی را برای سوخت رسانی به فرودگر توسعه دهد. این شامل اصلاح سکوی پرتاب و مرحله دوم موشک فالکون 9 و گفت ن یک آداپتور برای دسترسی به فیرینگ محموله زمانی که قبلاً به وسیله نقلیه جفت شده بود.

این دو شرکت دو تمرین لباس مرطوب را قبل از عرضه انجام دادند. مشکلات بارگیری پیشرانه منجر به این شد که اولین تلاش برای پرتاب یک روز به 15 فوریه کشیده شد. پس از پرتاب موفقیت‌آمیز، Intuitive Machines همچنین با مشکل کوتاهی مواجه شد که خط تغذیه اکسیژن مایع را سرد کرد، که بیشتر از حد انتظار طول کشید. هنگامی که پیشرانه به اندازه کافی خنک شد، کنترل کننده های پرواز روز بعد موتور را برای اولین بار با موفقیت در فضا پرتاب کردند.

از آنجایی که شرکت از اکسیژن مایع و متان مایع استفاده می کرد که کارایی بالایی دارند، آنها توانستند مسیر مستقیم تری را به ماه برسانند. فضاپیما فقط یک بار مجبور شد از کمربند ون آلن، یک منطقه پرتابش در اطراف زمین عبور کند، که قرار گرفتن فضاپیما در معرض ذرات پر انرژی را کاهش داد.

دو موتور VR900 همچنین در فضاپیمای بسیار بزرگتر "Nova-D" Intuitive Machines برای ارسال 500 تا 750 کیلوگرم محموله به ماه استفاده خواهد شد. (کاوشگر Nova-C دارای ظرفیت حمل بار 100 کیلوگرم است. )

فرودگرهای Nova-C و Nova-D از آخرین فضاپیمایی که از پیشرانه های برودتی در فضا استفاده می کند، فاصله زیادی خواهند داشت. تام مولر، مدیرعامل شرکت تام مولر در مصاحبه ای از ژانویه توضیح داد که مرحله ضربه پرانرژی Impulse Space، Helios، از کرایوژن ها برای ارسال محموله ها به طور مستقیم به مدار زمین ثابت استفاده می کند.

او گفت: "مردم قبلاً در مورد انجام مراحل بزرگ ضربه زدن با هایپرگول ها صحبت کرده اند، و من فقط فکر می کنم، شما در حال صحبت از هزاران پیشران هستید و قیمت و هزینه ایمنی بسیار گزاف است. " پس استفاده از پیشرانه‌های بسیار کم‌هزینه و بسیار پرانرژی مانند اکسیژن مایع و متان مایع به نوعی بی‌معنی است.

یکی از شش محموله علمی و تحقیقاتی ناسا که اودیسه به سطح زمین حمل کرد نیز مستقیماً از سیستم رانش برودتی استفاده کرد. بیانیه گیج جرم فرکانس رادیویی مرکز تحقیقات گلن آژانس از امواج رادیویی و آنتن برای اندازه گیری میزان پیشرانه موجود در مخازن موتور استفاده می کند. این فناوری است که می‌تواند برای اندازه‌گیری سطح سوخت فضاپیما در طول مأموریت‌های فضایی طولانی‌مدت حیاتی باشد، به‌ویژه به این دلیل که «slosh» می‌تواند اندازه‌گیری مایعات در گرانش ریز را به چالشی تبدیل کند.

این موضوع برای ناسا از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا مأموریت‌های آرتمیس این آژانس برای بازگرداندن انسان به سطح ماه به فضاپیماهایی وابسته است که از پیشرانه‌های برودتی استفاده می‌کنند - عمدتاً سیستم فرود انسانی استارشیپ اسپیس‌ایکس و ماه آبی شرکت Blue Origins. این ماموریت ها مستلزم انتقال مقادیر زیادی مایعات برودتی از انبارهای مدار به فضاپیما است. در حالی که این سیالات به مدت طولانی تری نسبت به زمانی که اودیسه در حال انتقال به ماه بود باید در مدار باشند، ماموریت IM-1 هنوز هم به طور مستقیم در را برای استفاده برودتی در فضا پایین می آورد.

خبرکاو