سایت خبرکاو

جستجوگر هوشمند اخبار و مطالب فناوری

محققان: ADHD در انسان‌های ماجراجوی اولیه یک مزیت تکاملی محسوب می‌شد

اگرچه در عصر حاضر نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD) یک اختلال نامیده می‌شود، اما محققان در فرضیه‌ای می‌گویند که این عارضه در انسان‌های ماجراجو و مهاجر اولیه یک مزیت محسوب می‌شد. ADHD در انسان‌های اولیه باعث می‌شد که بهتر بتوانند منابع غذایی را پیدا کنند و از یک‌جانشینی دور بمانند؛ حالا در دنیایی که انسان‌ها نیازی به جستجوی منابع غذا ندارند، ADHD به‌صورت بی‌قراری خود را نشان می‌دهد و یک اختلال محسوب می‌شود. براساس مقاله محققان دانشگاه پنسیلوانیا، ADHD که معمولاً اختلالی ...

اگرچه در عصر حاضر نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD) یک اختلال نامیده می‌شود، اما محققان در فرضیه‌ای می‌گویند که این عارضه در انسان‌های ماجراجو و مهاجر اولیه یک مزیت محسوب می‌شد. ADHD در انسان‌های اولیه باعث می‌شد که بهتر بتوانند منابع غذایی را پیدا کنند و از یک‌جانشینی دور بمانند؛ حالا در دنیایی که انسان‌ها نیازی به جستجوی منابع غذا ندارند، ADHD به‌صورت بی‌قراری خود را نشان می‌دهد و یک اختلال محسوب می‌شود.

براساس مقاله محققان دانشگاه پنسیلوانیا، ADHD که معمولاً اختلالی ژنتیکی است و درحال‌حاضر یک ویژگی منفی تلقی می‌شود، ممکن است در اجداد اولیه ما مزیت بوده باشد. محققان این مسئله را مطرح می‌کنند که اگر ADHD یک ویژگی منفی است، پس چرا سالیان سال است که به‌صورت ژنتیکی در انسان‌ها باقی مانده است؟ این مسئله محققان را برآن داشت تا به مزایای تکاملی ADHD بپردازند.

مزیت‌های تکاملی ADHD در انسان‌های ماجراجوی اولیه

مزیت ADHD

تصور کنید شما عضو یک قبیله سرگردان از انسان‌های اولیه هستید. قبیله شما با یک مزرعه پر از میوه روبه‌رو می‌شود و همه با یک سؤال بزرگ روبه‌رو می‌شوند. آیا شما در مزرعه مستقر می‌مانید و از ذخایر میوه می‌خورید تا زمانی که همه میوه‌ها تمام شود یا به سرعت آنچه را که می‌توانید برمی‌دارید و به کاوش غذاهای بیشتر ادامه می‌دهید؟

محققان دانشگاه پنسیلوانیا برای رسیدن به جواب سؤال بالا و درواقع برای فهم اینکه آیا ADHD یک مزیت تکاملی بوده است یا نه، بازی جالبی ساختند که در آن بازیکنان مختلف آزمایش شدند. در این بازی به شرکت‌کنندگان هشت دقیقه فرصت داده شد تا با نگه‌داشتن نشانگر ماوس روی یک بوته، تا آنجایی که ممکن است توت جمع‌آوری کنند. هر بار که آن‌ها از یک بوته برداشت می‌کردند، ظرفیت برداشت بازیکن کمی کاهش می‌یافت، اما اگر آن‌ها به بوته جدیدی می‌رفتند، جریمه زمانی می‌شدند.

شرکت‌کنندگان یا باید پیش همان بوته قابل اعتماد پر از توت می‌ماندند یا آنکه با هدردادن زمان بوته دیگری را امتحان می‌کردند تا ببیند آیا میوه بیشتری پیدا می‌کنند یا نه.

حدود 450 نفر در این آزمایش شرکت کردند و همه به‌طور هم‌زمان برای علائم ADHD غربالگری شدند. جای تعجب نیست که محققان دریافتند کسانی که نمرات ADHD بالاتری داشتند، زودتر از دیگران به بوته‌های جدید رفتند، اما مهم‌تر از آن، افرادی که ADHD داشتند به‌طور کلی تمایل به جمع‌آوری حجم بیشتری از توت‌ها داشتند. درکل افرادی که ADHD داشتند در این بازی امتیاز بیشتری دریافت کردند.

باتوجه به نتایج این آزمایش محققان می‌گویند که این اختلال درواقع در انسان‌های اولیه مزیت بوده است؛ ADHD باعث می‌شد تا افراد منابع غذایی فعلی خود را رها کنند و برای کاوش بیشتر به جاهای مختلفی بروند.

خبرکاو